"Cudzy NALEŚNIK"

Ten tekst niektórzy już znają, lecz zamieszczam dla szerszego grona ;]

Powstał ponad pół roku temu.

Miał być felietonem... ciekawe czy jest?

Zapraszam!

Cudzy NALEŚNIK

   Pewnego, pięknego dnia, po skończonych lekcjach jadłem sobie obiad w szkolnej stołówce. Sytuacja dosyć codzienna.

Jak zwykle, konsumowałem preferowane danie, no bo już gotowe, nie trzeba czekać i trochę tańsze niż te z obszernego menu. Owego dnia, był to NALEŚNIK. Gdy tak więc jadłem, przechodziły obok mnie dwie dziewczyny. Jedna z nich, popatrzyła dyskretnie na mój talerz, poczym szybko obróciła wzrok w stronę koleżanki i  triumfalnie stwierdziła „zjemy dziś naleśniki”.

Sytuacja stosunkowo prozaiczna, jednak obudziła we mnie Pytanie*: czy nasze decyzje, są naprawdę nasze?

Ktoś wymyślił naleśnika, nauczył jeszcze kogoś innego jak się go robi a ten inny następnego itd. Aż w końcu pojawił się jako danie dnia w mojej stołówce szkolnej, po to abym go wziął i nieświadomie dał pomysł na zjedzenie takiego samego dania jakiejś dziewczynie, która do niego przekonała jeszcze swoją koleżankę.

Zaraz potem usłyszałem pukanie kolejnego Pytania:

Czemu ja właściwie chodzę to tej szkoły? (gdzie w gruncie rzeczy znajduje się stołówka, w której jem)

Czy to dzięki mojemu kuzynowi, który tu uczęszczał? A może ma w tym zasługę bardzo przeze mnie szanowana i lubiana Polonistka z gimnazjum? Być może, dzięki wielu znajomym w szkole? Albo przez niechęć do zawodówek i techników, które ktoś we mnie zaszczepił?

Nagle załomotało bardzo głośno kolejne Pytanie! Miało ono długą siwą brodę i wiele zmarszczek.

Powiedziało z mlaśnięciem:

- A czy ty decydowałeś nad swoim przyjściem na świat?

No właśnie- szybko odpowiedziało- to się nie dziw, że na twoje życie i decyzje wpływają inni. Teraz, zdecyduj samodzielnie- powiedziało twardo- że ruszysz szybciej swoją własną ręką zjadając NALEŚNIKA i z drygiem pobiegniesz na przystanek. Bo ci bus ucieka!!!

* słowo „Pytanie” celowo napisane z wielkiej litery.